Certificatie volgens KIWA( ZKN), ISO etc klinkt fantastisch. Sommige klinieken schermen ermee als commercieel instrument. Echter als client moet u zich bedenken dat een dergelijke certificering in feite zand in uw ogen strooit. Immers de leveranciers weten nog steeds vrijwel niets van de levensduur van onderdelen in de door hen geleverde instrumenten. Daarmee mankeert het aan essentieel preventief onderhoud. Men kan en moet zich derhalve afvragen wat de waarde is van een certificaat. Erger nog, men moet zich afvragen wat de kwaliteit is van de certificerende organisaties wanneer zij blijkbaar deze aspecten over het hoofd zien. Het commercieel schermen met invalide certificatie is in ieder geval beneden peil. Certificatie moet worden gezien als een voorzichtige eerste stap. Op dit moment zegt het weinig over kwaliteit
Een goed onderhouden malfunctionerende Excimer laser vormde de basis voor een intensieve betrokkenheid bij procedurele aspecten van onderhoud.Als verkeersvlieger heb ik van dichtbij kennis gemaakt met de wijze waarop de technische dienst van een luchtvaart maatschappij omgaat met apparatuur en onderdelen daarvan aan boord van vliegtuigen. Het uitgangspunt is preventief onderhoud . Dit houdt in dat van elk apparaat, instrument of onderdeel de levensduur bekend is. Geruime tijd voor het verlopen van de geldigheid moet vervanging plaatsvinden. Vanzelfsprekend voorkomt een dergelijke handelwijze niet dat er toch incidenten plaatsvinden. Ongetwijfeld zal het aantal aanmerkelijk gereduceerd zijn. Door daadwerkelijk preventief onderhoud heeft de luchtvaart zich ontwikkeld tot het niveau van veiligheid welke het nu heeft.
Hoe anders is de attitude binnen ziekenhuizen... Rondvraag leert dat er een jaarlijks technische controle wordt verricht. Dit ongeacht of het apparaat of instrument nooit of 24/7 actief was. Het preventief vervangen van onderdelen was niet verplicht en volledig afhankelijk van de technicus.
Navraag bij leveranciers van (oogheelkundige) instrumenten leert dat kennis met betrekking tot levensduur van onderdelen van apparatuur en instrumenten ontbreekt. Mochten zij deze kennis wel hebben dan zijn zij niet geneigd deze kenbaar te maken aan de gebruiker. Het lijkt onmogelijk het onderhoud van een in een ziekenhuis (en elke andere medische organisatie) gebruikt instrument op een veilig niveau te brengen.
Uit overleg met de Inspectie Volksgezondheid blijkt de opvatting te bestaan het te laten bij de jaarlijkse controle.
Het gezamenlijk niveau van opvattingen en effectief onderhoud binnen Nederlandse ziekenhuizen is derhalve bedenkelijk te noemen. De stelling ‘ziekenhuizen zijn niet veilig lijkt gerechtvaardigd. Het overlijden door verbranding vanuit een defect anesthesie apparaat ondersteunt deze bewering.
Het vervangen van deze apparatuur op zich is een schijnoplossing. Het is duidelijk dat hier meer gedaan moet worden. Een aanmerkelijk grotere participatie vanuit de industrie , een meer gestructureerd onderhoud en een andere opvatting bij de inspecterende instanties zou de veiligheid in ziekenhuizen mogelijk op het niveau van de luchtvaart kunnen brengen
F.Versteeg, oogarts Amstelveen
Voormalig verkeersvlieger
